Deze site wordt vaak bezocht. Als je denkt een goede aanvulling te hebben of je hebt een vraag, mail het ons. Of bezoek het messageboard en voeg je boodschap toe.
Ja, maar niet alleen. De omgevingsfactoren zijn ook van belang. En daar kun je dus een hoop aan doen. Ik heb eens gelezen dat de eerste helft van de intelligentie in de eerste drie levensjaren wordt ontwikkeld, de andere helft tot aan het achttiende levensjaar.
Zo wordt er ook gezegd dat, als een kind zou doorleren in hetzelfde tempo waarin hij de eerste jaren van zijn leven leert, hij al op jonge leeftijd professor zou zijn.
Of het waar is of niet... we hebben het wel als uitgangspunt voor onze opvoeding gekozen. Ontwikkelen met die hap! :-)) Dat betekent dat je veel tijd met je kinderen doorbrengt en ze bewust dingen leert. Hoe meer je je in de leefwereld van je kind kunt verplaatsen, hoe beter je ze kunt stimuleren. Wij weten dat een bord rond is, zelfs (let daar maar eens op) als je er van opzij naar kijkt en het dan ovaal lijkt. Voor een kind IS een bord soms rond en soms ovaal. Wij hebben dat allemaal al geautomatiseerd, maar een kind nog niet. Misschien ken je dit beeld: je zet een beestje op tafel. Je kind grijpt ernaar, want hij wil het hebben. Je zet er een beker overheen: beestje weg! Je haalt de beker weer weg... beestje is er weer! Het kind kraait van plezier. Door dit te doen, leer je een kind al snel dat het beestje helemaal niet weg is, maar dat er een beker overheen past en dat het beestje nu onder de beker zit. Na een paar keer voordoen, zal hij zelf de beker optillen om het beestje terug te vinden en te pakken. Zo! Dat is dan alweer geleerd! Zo zijn blokken die in elkaar passen, puzzels en vormpjes die in een gat gestoken moeten worden, geweldig leer-speelgoed. Helemaal als je het samen met je kinderen doet. Bovendien is het goed voor het "sociale contact" dat je zo opbouwt en onderhoudt met je kind.
Je zult merken dat kinderen, als ze jong zijn, graag en snel leren. Ze hebben plezier in leren. Als een kind "speelt" dan leert het. Daar kun je dankbaar gebruik van maken. Het kost wel tijd en investering. Zo leer je een kind ruimtelijk inzicht, logica en hij ontwikkelt zijn fijne motoriek. Kun jij dat ook allemaal tegelijk? :-))
Wat je in feite doet, is het kind ervaring laten opdoen. Zo leer je hem ook dat hij beter van de kachel af kan blijven. Je kunt zeggen dat een kachel heet is, nog een keer en nog een keer. Je kunt het hem ook laten ervaren. Als je zijn handje neemt en dat langzaam dichter bij de kachel brengt, als maar dichter, tot hij terugtrekt omdat het te warm wordt... dan WEET ie het. Voeg je hierbij voldoende commentaar toe van "heet" en "dat doet pijn" of "au", dan zul je vanzelf te horen krijgen: "heet he, mama? Au!" En in bijna alle gevallen zal de kachel in het vervolg met respect behandeld worden.
Ja, maar niet alleen. De omgevingsfactoren zijn ook van belang. En daar kun je dus een hoop aan doen. Ik heb eens gelezen dat de eerste helft van de intelligentie in de eerste drie levensjaren wordt ontwikkeld, de andere helft tot aan het achttiende levensjaar.
